Nagenieten van Art Amsterdam - Poul Anker Bech

Ineens voelt men de aandrang om een eigen wereld te scheppen, zoals in een schilderij.

 Poul Anker Bech, Jernmanden, 2008

Fascinerend om uren achtereen telkens een nieuwe wereld binnen te stappen, zoals afgelopen week bij Art Amsterdam. Heel fijn, dat er dit jaar voor gekozen is om de meeste stands in te richten met het werk van één kunstenaar. Zo word je ruimte gegund om een tijdje in zijn of haar wereld rond te wandelen.

 Hierboven zijn we de wereld binnengestapt van de Deense schilder Poul Anker Bech. Hij leeft en werkt in Vendsyssel, een afgelegen dorpje in de kop van Jutland. In zijn verstilde landschappen kun je even tot rust komen. Soms lijken ze te zweven in een oneindige ruimte of wordt de aandacht getrokken door een wazig figuur of voorwerp. Het geeft het geheel een eigenaardige, mysterieuze sfeer, waarin het prettig dwalen is.

 Laten we rustig verder kijken en de schilder zelf het woord geven.

Ole sad pa en stang og sang, 2008

 In wezen ben ik een romanticus met een fascinatie voor het concept van tijd, de ontvankelijkheid voor verleden, heden en toekomst, de tijd die je ontglipt en de droom die voor je ligt. Zodra je een sensuele ervaring van tijd hebt, dan schept dat een atmosfeer. Als je bijvoorbeeld naar een zonsondergang kijkt, kan dit esthetisch mooi zijn, maar het is het bewustzijn dat de zon ondergaat, dat de dag voorbij is, dat de atmosfeer bepaalt.

 Stille dage, 2008

Mijn schilderwerk is te vergelijken met de kunst van het koken. Ik breng elementen bij elkaar die elk een eigen associatief effect hebben met als doel om iets te krijgen wat vergelijkbaar is met een smaaksensatie, een visuele ervaring, een stemming die opgebouwd is uit de verschillende associaties van de elementen. Vreemd, mensen benaderen schilderkunst altijd alsof er een verband bestaat tussen de verschillende elementen, terwijl niemand zich dat afvraagt bij een mooi opgemaakt bord met eten.

Efterarsager, 2007 

Een schilder voelt vaak niet alleen de behoefte om een landschap te scheppen, maar ook om een verhaal in deze ruimte te ontvouwen. Tegelijk verlies je daarmee iets, het gevoel van opgezogen te worden, dat de kijker kan ervaren, als hij voor een lege ruimte staat, een gat, dat hij binnen moet gaan en zelf mag invullen. Het is als toeschouwer veel gemakkelijker om door de schilder bij de hand te worden genomen en je door zijn verhaal te laten verleiden. Als het verhaal ontbreekt of er alleen maar losse verhalende elementen worden aangereikt, wordt het moeilijker. Maar het maakt de uitdaging des te groter om je zelf door het landschap te leiden en je vragen te stellen als ‘waar ben ik?’ en ‘wat is de betekenis van dit alles?’

Deformeret vintertrom, 2009

Ik besteed veel tijd aan het veranderen van dingen binnen een werk tot er een zekere harmonie tussen de kleuren ontstaat. Ook wat de compositie betreft is het een kwestie van gevoel en niet iets dat met meetbare regels bereikt kan worden. Gevoelsmatig de elementen in relatie tot elkaar plaatsen is een lichamelijk proces, waarbij je jezelf vragen stelt als: hoe spring ik van het figuur op de voorgrond naar het volgende element, hoe kan ik door het schilderij heen dansen, heen en weer swingen, dieper en dieper erin duiken - kan ik het allemaal ritmisch met elkaar laten functioneren?

Traekfuglene, 2009

Ik ben altijd gefascineerd geweest door het doen van het onmogelijke, met andere woorden, tijd te integreren in een statisch schilderij. Het is opwindend dat mensen in staat zijn om voor God te spelen en op een stuk papier hun eigen wereld te scheppen. De kracht schuilt hierbij juist in de beperking. Zo is het mogelijk om in een statisch schilderij, binnen een begrensd kader, een wereld te scheppen die oneindig is. De lijst vormt in feite een klein sleutelgat en wat zich daar achter afspeelt, is zo groots, machtig en fantastisch dat je geen behoefte hebt om het sleutelgat te veranderen.

Vejen til gimle, 2009

De begeleidende tekst heb ik geknipt en vrij vertaald uit een interview met de schilder dat te vinden is op zijn website.

 http://www.poulankerbech.dk/

De galerie die het werk van Poul Anker Bech op Art Amsterdam heeft tentoongesteld en waar ik de afbeeldingen vanaf heb geplukt is Galleri Franz Pedersen. 

 http://www.galleri-franzpedersen.dk/